"Pół żartem pół serio"

Wywołana do tablicy (nigdy w tym miejscu się dobrze nie czułam) pragnę opisać wydarzenie jakie miało miejsce na jednym ze środowych turniejów. Rzecz tyczyła zachowań uczestników imprezy, bowiem temat zastępczy czyli "rozdanie" zostało zinterpretowane na wszelkie strony i nie w tym istota sprawy. Krótko mówiąc ja "rozgrywałam" ostatni kontrakt w turnieju i zgodnie z tym co napisali redaktorzy Tadeusz Biernat i Remigiusz Sukiennik w momencie "zagrożenia" zapytałam Partnera, notabene w dobrej wierze, o ilość oddanych lew Przeciwnikom. Padła błędna odpowiedź o co nie miałam najmniejszych pretensji do Mirka bo, jak słusznie zauważył Renek, za realizację kontraktu odpowiada rozgrywający. Brak sprostowania ze strony przeciwników jest Ich świętym prawem, natomiast wyprowadzenie z błędu rozgrywającego jest jedynie, w moim rozumieniu, Ich szansą zagrania fair play. Postawę dżentelmena, jaką prezentuje Pan Jacek Herman (wpisane ma to pewnie w imię, nazwisko po prostu w geny) nie jest cechą wymierającą, ale o tym pozwolę sobie napisać osobno.
Natomiast mając na względzie dziennikarskie możliwości Panów Biernata i Sukiennika poddałam Im temat do opisania dla uwiarygodnienia bezstronności Ich felietonów, proponując jedynie tytuł kolejnego. Moja propozycja owego tytułu brzmiała "Jak odmówiliśmy wzięcia nagrody fair play".
Artykuł napisany przez Tadzia Biernata pt. "Tekst na zamówienie" uznałam za maleńkie nadużycie, bowiem nie składałabym takiego zamówienia bez powodu, stawiając na szalę własne umiejętności brydżowe, chociaż jako blondynka na zielono niewiele mam do ukrycia.
Sprowokowało mnie natomiast wołanie o pomoc Tadzia odnoszące się do czytelników cyt. "I jak tu dogodzić Kobiecie", które uznaję za ewidentny blef, chyba iż jest to swoisty ekshibicjonizm Kolegi w tej materii.

Przesyłając życzenia szlifowania piór
Z poważaniem

Barbara Batkiewicz