Stawiając poprzednio wzmiankowany pierwszy krok poloneza, wziąłem udział (23-05-2003) w turnieju, nazywanym w Krakowie piątkowym Cavendish'em. Osobom, które w tej imprezie jeszcze nie uczestniczyły, podpowiem, że jest to typ barometru, (ustawienie do kolejnych rund zależy od ilości posiadanych punktów), granego na zapis średni, przy czym wynik w punktach meczowych, dla każdej pary oblicza się porównując go z wszystkimi wynikami w protokole (żaden zapis nie jest odrzucany). Ciekawa formuła, chociaż przy małej ilości par często niezbyt sprawiedliwa. Na wstępie krótkiej relacji muszę zaznaczyć, że przebieg tego turnieju sprzyjał dotrzymywaniu moich, ostatnio opisanych postanowień. Graliśmy bardzo przyzwoicie (partnerstwem zaszczycił mnie Piotr Stopa), rozkłady najczęściej nam sprzyjały, a i przeciwnicy na ogół nie 'dokuczali'. Moje 'audio/video' pozostawało zatem w uśpieniu. Zaszły jednak dwa przypadki wistowe i 3 licytacyjne, które usiłowały ten stan zakłócić. Na szczęście bezskutecznie, bo problemy zostały albo szybko wyjaśnione od razu na bieżąco, albo bardziej szczegółowo omówione po turnieju. Oba przypadki wistowe miały jako podłoże błędy i nie są godne szerszego opisu. W jednym wypadku wypuściliśmy banalną do położenia częściówkę, a w drugim miała miejsce próba kombinowania na pierwszym wiście. Ja zawsze staram się pamiętać, że z tym kombinowaniem to jest tak, jak z losem. Na przykład, jeżeli jedziesz prawidłowo samochodem drogą, którą akurat spaceruje drzewo i ulegasz wypadkowi, to nikt Cię o to nie obwinia. Jeżeli natomiast wpadasz na autostradę i jedziesz pasem 'pod prąd', to czasem może się nikt nim nie poruszać, ale najczęściej giniesz natychmiast. W takiej sytuacji o wytłumaczeniu się nawet nie można pomarzyć. Z przypadków licytacyjnych, dwa to przykłady godne przedyskutowania, a trzeci godny polecenia do naśladowania. Zacznę od tego trzeciego. Podam rozkład rąk licytujących i zanim rozpoczniemy dyskusję, proponuję, abyście w stałych parach spróbowali wylicytować (nie 'zagolić') właściwy kontrakt. My z Piotrem zrobiliśmy to tak:

Obie po partii. Otwiera W

W (Stopa)       E (Klapper)
   ----           8753
   KJ1062       AQ84
   KJ9            A842
   AQ964        2

W	N	E	S
1	pass	3	pass
3BA	pass	4	pass
4	pass	4	pass
4	pass	5	pass
6	pass	pass	pass

3 - oznaczało tzw. obniżonego splintera (9-11 PC, fit 4+, gdzieś singleton).
3NT- Piotrek miał podstawy aby zainteresować się kolorem singletona.
4 - singleton trefl, a zatem dobry, pikowy i karowy byłyby nie do akceptacji.
4 - cue bid
4 - już się nalicytowałem lub brak cue bidu pikowego
4 - Ty może tak, ale ja jeszcze nie. Cue bid.
5 - Cue bid.
6 - decyzja oczywista.

Piotr wiedział, że mam asa karo, singletona trefl i dobry fit kierowy z jedną (przy wartości pikowej) lub z dwoma figurami (przy braku wartości pikowej). Mini splintera należy bowiem stosować tylko z odpowiednią do tego kartą . Rozdanie to rozgrywane było na 12 stołach. Oprócz nas, szlemika w kiery zalicytowały jeszcze 3 inne pary, ale jedna z nich kontraktu nie zrealizowała. Nie było to bowiem takie całkiem banalne, gdyż cały rozkład był następujący:

Rozd. W Obie po partti		KQJ6 53 63 K10873
---- KJ1062 KJ9 AQ964			8753 AQ84 A842 2
		A10942 97 Q1073 J5

Wist król pik. Piotr przebił, zagrał asa trefl i trefla przebił. Od S spadł walet. Jeżeli S skończyły się trefle, trzeba grać na impas karo. Ale może się też zdarzyć, że król trefl za chwilę spadnie. Aby to sprawdzić, Piotr wrócił do ręki atutem i przebił trefla asem atu. Ujawnił się zły ich podział. Zagrane zostało zatem karo do waleta i trefl przebity damą atu. Powrót przebitką pik do ręki, odatutowanie i ponieważ kara też się nie podzieliły, tylko 12 lew. Jak przegrano szlemika na innym stole, nie wiem, ale jako ciekawostkę mogę podać, że żaden z rozgrywających końcówki kierowe nie wziął 12 lew. Zyskaliśmy w tym rozdaniu 120 imp, co wydatnie pomogło nam wygrać cały turniej. Wniosek? Warto nauczyć się paru konwencji, usprawniających licytację. W tym rozdaniu korzystaliśmy z Piotrem ze starej wersji minisplintera. Ja na co dzień gram innym ustaleniem. Po otwarciu 1 kier zalicytowanie 2 pik oznacza, albo minisplintera (9-11 PC z dowolną krótkością i 4+fitem), albo dowolnego splintera 16+ PC. O tym, że trzeba licytować starannie, łatwo przekonałem Piotrka po innym rozdaniu, w którym z kartą A42 J2 Q9863 AQ7 po moim otwarciu 1BA (15-17), zalicytował pragmatyczne 3BA. Gdy 'gładko' zrealizowałem 12 lew, moje audio spokojnie zapytało, dlaczego tak szybko zakończył licytację. Odpowiedział, że po pierwsze nie miał aparatury, a po drugie wydawało mu się, że do gry premiowanej ma za słabą kartę. O ile z tym pierwszym nie polemizowałem, bo grywamy ze sobą okazjonalnie, o tyle w drugiej kwestii, już po turnieju, łatwo zaakceptował niedocenienie piątej blotki karo. Mało tego, obiecał zapoznać się i nauczyć konwencji, którą w tej sprawie ewentualnie zaproponuję. A że warto w taką aparaturę zainwestować, wystarczy spojrzeć na rękę, miałem w rozdaniu: K10 A1086 AK42 J105 Znowu sugeruję stałym parom, aby spróbowały, czy swoim systemem są stanie rozpoznać układ i lokalizację figur partnera. Nie? To znaczy, że też powinny uzbroić się w jakąś nową aparaturę. Przecież przy mojej minimalnej ręce szlemik karowy jest ułamek procenta poniżej impasu (atuty), więc nie jest jeszcze takim złym kontraktem. A zamiast waleta trefl mogłem przecież mieć króla i co wtedy? Do karty Piotra można dopasować wiele rąk, otwierających 1BA (15-17 PC), z którymi szlemik (o ile nie szlem) będzie bardzo dobrym kontraktem. Aby jeszcze głębiej wsadzić kij w mrowisko, podam sekwencję, która prawdopodobnie miałaby miejsce, gdybym zastosował posiadanego w swoim systemie Staymana rozkładowego:

Ręka N zawiera waleta trefl:

       N              S

   K10          A42
   A1086       W2
   AK42        Q9863
   J105         AQ7

 

N	S
1NT	2
2	2
3	3
3	4
4	4
4NT	5
pass