Na turnieju w ROTUNDZIE 23.04.2003 zdarzyło się rozdanie, które wzbudziło ożywione dyskusje na temat decyzji sędziowskiej. Zanim je przedstawię proponuję problem licytacyjny. Co zalicytujemy z kartą: A852 108 AK4 AK92 po licytacji:
(obie przed)

	W	N	E	S
	pas	1	2	2
	ktr	pass	2	pas
	pas	3	3	pas
	pas	?

Jeśli już podjęliśmy decyzję to spróbujmy przeanalizować to rozdanie.
Bilans wskazuje po stronie NS na min 24PC i uzgodniony kolor karowy. Karta przeciwników wygląda na bardzo układową bo wykazują dużą aktywność (mimo małej siły). W rachubę wchodzą odzywki: kontra, 3 oraz 4 i 5. Czy ktoś jest za pasem?
Myślę, że pas w tej pozycji nie wchodzi w rachubę.
Kontra zostawia wszystkie drogi otwarte i jest najbardziej elastyczna.
3 - zatrzymanie, sterujemy w kierunku 3BA.
4 lub 5 - najgorsze z możliwych, typowy strzał.
Można mieć wiele zastrzeżeń do licytacji gracza N. W ogóle nie sprzedał posiadanej karty, zalicytował nieforsujące 3 mając siłę na końcówkę.
Doszliśmy w każdym razie do wniosku, że dalsza licytacja jest oczywista. Przedstawię teraz rozdanie:
(W/Obie przed)

				A852 108 AK4 AK92
			N
	J9643 AK96 876 7	W			E		Q Q7543 10 QJ40543
			S
				K107 J2 QJ9532 86

Licytacja:

	W	N	E	S
	pas	1	2	2
	ktr	pass	2	pas
	pas	3	3	pas*
	pas	4	pas

* namysł

Namysł gracza S trochę zmienił problem przedstawiony na początku. Nad czym myślał S nie wiadomo, ale wszyscy ten fakt zarejestrowali. Wśród graczy panuje mylne przekonanie, że po wystąpieniu namysłu, partner "myślającego" nie może licytować. Nic bardziej błędnego. Namysł, podlega przepisowi o nielegalnej informacji (MPB'97 P16A2, P73F1). Może, ale nie musi takiej informacji przekazywać, a jeżeli już ją przekazuje to partner nie musi jej wykorzystać. Decyzja należy do sędziego, który w takiej sytuacji najczęściej przeprowadza panel wśród zawodników o podobnej sile gry. Jeżeli min. 75% decyzji jest zgodnych z tą która wystąpiła przy stoliku, uznaje się, że jeżeli nawet nielegalna informacja została przekazana, to nie miała ona wpływu na przebieg gry i wynik się utrzymuje.
W tym konkretnym przypadku panelu przeprowadzić nie było można (wszyscy już to rozdanie znali). Należało w takim razie odpowiedzieć sobie na następujące pytania:
1. Czy namysł przekazał nielegalną informację (jeżeli tak to jaką)?
2. Jaka byłaby licytacja bez wystąpienia namysłu?
3. Czy stworzył komfort dla gracza N?
Ad 1. Namysł mógł przekazać informację, o 6-tym karze lub ręce granicznej.
Ad 2. i 3. Gracz N prawdopodobnie licytowałby dalej. Nie podjął on decyzji niestatystycznej. Wybrał odzywkę słabą, ale żaden przepis nie mówi, że gracz ma grać dobrze (o ile tylko nie łamie żadnego przepisu). Jeżeli N miał informację o 6-tym karze to w jaki sposób ją wykorzystał. Powinien sterować w kierunku 3BA, a nie mówić 4. S mógł mieć rękę xx Kx DWxxxx xx lub Kxx DWx DWxxx xx. Czy namysł wykluczył je całkowicie? Uważam, że związku pomiędzy namysłem a odzywką 4 nie było żadnego.
Nie pozostało więc nic innego jak utrzymać wynik. Zamieszczam frekwens tego rozdania:

130 dla NS było warte 25 punktów (z 48), a więc około średniej. Tylko jedna para WE utrzymała się się przy grze zapisując 530 za 3 z ktr. Na pozostałych stołach utrzymały się pary NS próbujac w dużej części grać z różnym skutkiem w bez atu.
Myślę, że frekwens potwierdza decyzję sędziowską. Przepisy służą bowiem ochronie pary niewykraczającej i mają za zadanie przywrócenie sprawiedliwości, to znaczy orzeczenie takiego wyniku, który prawdopodobnie zostałby osiągnięty, gdyby nieprawidłowość nie miała miejsca.

Mirosław Kołton
[email protected]

Dziękuję p. Kazimierzowi Chłobowskiemu za cenne uwagi wykorzystane podczas pisania tego artykułu.