Zawodnik na pozycji W albo przyspał, albo też spasował, bo liczył, że kontra nie obiegnie. Jednak Bóg w okresie przedświątecznym ma widocznie ważniejsze sprawy na głowie i jego modlitwy nie zostały wysłuchane. Teraz zacząłem się głowić, jakiż to wist będzie najbardziej kąśliwy dla rozgrywającego. Wprawdzie po rozdaniu partner stwierdził, że w świetle licytacji wist treflowy wygląda bardzo atrakcyjnie. W tym jednak momencie wyglądał on dla mnie równie atrakcyjnie co osoba posłanki Renaty Beger. Postanowiłem zawistować “pod siebie” - 4D. Rozgrywający zabił królem waleta partnera i odszedł pika. Zdecydowałem się tego nie bić, bo po pierwsze partner mógł mieć drugą damę, a po drugie dalej nie byłem pewny jaka kontynuacja byłaby najlepsza. Gramy wprawdzie potwierdzeniem wistu, jednak wyglądało na to, że zrzutka partnera będzie wymuszona. Partner wziął więc tę lewę królem, zagrał Asa, damę i czwórkę! trefl. Ja dołożyłem kiery markując kara. Teraz rozgrywający ponownie zagrał pika, którego wziąłem asem. Serce mi się krajało, że partner tak nas porozcinał, jednak jako posłuszny zawodnik odszedłem małym karem i 800 stało się faktem - 100% z rozdania.

Potem przyszła seria dość udanych rozdań i stopniowo wspięliśmy się na pierwsze miejsce, a następnie zaczęliśmy powiększać swoją przewagę. Na trzy rundy przed końcem, gdy przewaga wyglądała już na dość bezpieczną trafiliśmy na Andżelikę grającą z Prezesem i zaczęło robić się ciepło.

Obie po

				KQT6 76 K7432 98
			Nowak  N
	J9542 Q3 98 KT32	W Sukiennik			E Biernat		A8 AJ95 J6 QJ764
			S   Ferrer-Lopez
				73 KT842 AQT5 A5

	Nowak	Biernat	Ferrer-Lopez	Sukiennik
	pass	1	1	1
	pass	1 NT	2	pass...

Gdyby partner zalicytował 2C zamiast 1S to na pewno oddałbym właściwy wist. Jednak nie wiadomo czy miałbym okazję, gdyż równie dobrze mogłoby się to skończyć kontraktem 3Cx i 200 dla przeciwników. W sytuacji jaka jednak zaistniała nie wiedząc nic o treflach partnera zdecydowałem się, na jak sądziłem, bezpieczny wist pikowy. Z mojej bezmyślnej miny zapewne jednoznacznie wynikało, że nie stać mnie na wist spod asa, gdyż 10S została położona szybciej od wiatru i tym oto sposobem błyskawicznie zostały zrealizowane 3 nadróbki. Czy to na innych stołach padał wist treflowy, czy też innym brakło odwagi by zaimpasować waleta, w każdym bądź razie na częściówkę karową tylko na naszym stole wzięto 11 lew - 13% dla pary EW.

Potem na przedostatnim stole w dość żenujący sposób wypuściłem częściówkę z kontrą powodując 100% obrót i do ostatniej rundy przystąpiliśmy czując na plecach oddech Andżeliki i Prezesa.

Z pierwszego rozdania wzięliśmy 93% i jak się potem okazało, nawet pełne jajko w ostatnim rozdaniu nie odebrałoby nam już zwycięstwa. I bardzo dobrze, bo niby wygrana to zawsze wygrana, jednak ostatnie rozdanie, choć wszystko odbyło się zgodnie z literą przepisów, zostało jednak wygrane przy zielonym stoliku. Wśród ludzi małostkowych, a tych niestety wśród brydżystów nie brakuje, krążyłaby opowieść, jakim to sposobem wygrywa się mistrzostwa.

Runda 17 - Rozd. nr 33 (na naszym stole grane jednak jako ostatnie) - Telefon z miasta

Obie przed

				J8542 Q432 6 A54
			N
	K KJT8    T842 T873	W Biernat			E Sukiennik		A973 A9 KQJ3 KJ2
			S
				QT6 765 A975 Q96

	N	Sukiennik	S	Biernat
	pass	1	pass	1
	pass	1	pass	1 NT
	pass	3 NT	pass...

To rozdanie jest doskonałym przykładem na to, że na turnieju brydżowym powinno być jak w operze lub filharmonii. Zanim usiądziesz - WYŁĄCZ KOMÓRKĘ!

Nie adresuję tego nawet do tej konkretnej osoby, bo nie przypominam sobie innych tego typu zdarzeń z przeszłości z nią związanych. Nie zmienia to jednak faktu, że w Krakowie jest kilka osób, a dziwnym zrządzeniem losu celują w tym niektóre brydżystki, których telefony komórkowe dzwonią po kilka razy w ciągu turnieju, że już nie wspomnę o rozwiązywaniu krzyżówek będąc na dziadku. Przejdźmy jednak do tego konkretnego rozdania. Grane ono było na skądinąd bardzo sympatyczną parę mikstową.

Pierwszy wist przeciwniczka oddała w 2H - wist w świetle licytacji może niezbyt przemyślany, ale taki właśnie padł. Lewa została wzięta dziewiątką na stole, a rozgrywający zagrał króla, a po przepuszczeniu damę karo. Ta została zabita asem, a przeciwniczka pozbyła się pika. Przeciwnik odszedł w kiera do asa na stole i w tym to momencie zadzwoniła jego komórka. Rozgrywający zagrał ze stołu waleta karo, a przeciwnik trzymający jedną ręką komórkę przy uchu, drugą próbował wygrzebać właściwą kartę ze stosiku leżącego na stole. W końcu dołożył do koloru... a konkretnie kiera. Od rozgrywającego karo i teraz przeciwniczka wygłosiła komentarz - do kara? Na tę uwagę przeciwnik, który właśnie skończył rozmawiać, doszedł do wniosku, że jeśli do kara, to on ewentualnie jest w stanie jeszcze jakieś karo w swoich kartach znaleźć. Wezwany na te okoliczność sędzia zgodził się na podmianę tej karty, kiera przygwoździł, a rozgrywający doliczył sobie w pamięci lewę dziesiątą. Do tego, jak i do następnego kara przeciwniczka pozbyła się dwóch trefli, a zatem na zagranego w następnej lewie trefla musiała zameldować się asem. W tym momencie rozgrywający bezlitośnie wykorzystał przysługujące mu prawa i nakazał odwist kierowy. Tym oto sposobem 11 lew stało się faktem. Nie dało to jednak pełnego maksa z rozdania. Tego wzięła para Matiolański-Wardzała. Po otwarciu 1NT licytacja zmierzała już ku końcowi. Na szczęście przeciwnik na czwartej ręce zdecydował się na wznówkę. Ta spotkała się z radosnym odzewem Bogusia i Janusza, którzy kontrowali już wszystko co się rusza. Łącznie naruszało się tego za 500 na kontrakt 2H, co dało im 3 miejsce i tytuł drugich wicemistrzów. Gratulacje.

Tytuł pierwszych wicemistrzów zdobyła Andżelika z Prezesem, który jak sam powiedział - pozwolił się uciągnąć na 2 miejsce. Był to sukces jak najbardziej zasłużony i kto jak kto ale ja mogę coś na ten temat powiedzieć. Pomijając rozdanie opisane powyżej, równie solidne cięgi dostaliśmy od Andżeliki w fazie eliminacji (dobrze, że graliśmy na nią tylko 4 rozdania, bo kto wie jakby się ten turniej skończył). Po odważnej, a co ważniejsze celnej licytacji osiągnęła końcówkę pikową na siedmiokarcie, o której większość sali nawet nie pomyślała. W ogóle nie pomyślała o graniu w piki! Wygranie tego kontraktu dałoby jej około 90%. W rzeczywistości wzięła pełnego maksa, bo w swojej beztrosce pozwoliliśmy sobie ten kontrakt skontrować. Obiecuję, że w przyszłości będziemy na Andżelikę kontrować mniej nonszalancko, bo mimo młodego wieku jest osobą, która naprawdę już wie na czym ta gra polega. W końcu na placu boju pokonanych pozostało wiele, wydawałoby się potencjalnie silniejszych par, również graczy pierwszoligowych. Prawda jest taka, że młodzież ze Skawiny coraz częściej ogrywa rentierów z Krakowa. I dobrze. W końcu wymiana pokoleniowa to naturalna rzecz. Również w brydżu.

Reginald Sukiennik 
[email protected]