Uwiedziony czarem reklamy telewizyjnej jakoby reklamowane tam medykamenty były panaceum na wszelkie możliwe alergie postanowiłem przeprowadzić kurację. Była ona niezbędna gdyż prócz kociej sierści i pyłków traw, gra na kurniku była jednym z trzech czynników wpływających wybitnie alergogennie na mój organizm. Jedyna różnica była w objawach, bo o ile następstwem tych dwóch pierwszych były napady kichania, katar sienny i zapalenie spojówek, to tu objawy były diametralnie inne; a to rzucanie różnymi przedmiotami w monitor, a to tłuczenie głową o klawiaturę, a to przeklinanie pod nosem. W końcu, gdy doszło do tego, że na tekst partnera – dzięki za grę, do widzenia – ręce automatycznie odpisywały – wierz mi, że nie ma za co, żegnam, uznałem, że czas zgłosić się do alergologa i przedstawić te, co by jednak nie mówić, dziwne objawy. Ten jednak uspokoił mnie, mówiąc, że to się zdarza, bo alergia nie jedno ma imię i nie takie rzeczy już widział. Mimo to zalecił trzymiesięczną kurację odczulającą z absolutnym zakazem gry. Po okresie faszerowania się lekami, wszedłem na kurnik i zalogowałem do gry, nazywanej tu, nie wiedzieć czemu, brydżem. I teraz nie wiem, czy to ten alergolog był zupełnym konowałem, czy też na te konkretne alergeny nie wynaleziono jeszcze skutecznego środka, tak czy owak po nie dłużej niż godzinie gry wszystkie objawy ukazały się w jeszcze większym natężeniu.

Będąc w badawczym nastroju, sądzę, że udało mi się wyodrębnić kilka kluczowych alergenów, które postaram się poniżej opisać.

Generalnie, lwia część "graczy" posługuje się tam "systemem" zwanym naturka. Ponieważ tę kwestię poruszałem już kilkukrotnie nie będę już do niej wracał... chwilowo. Jest jednak również spora grupka, podająca się za znawców wujota i to w różnych jego wersjach: wj, wj standard, wj klasyczny, wj full, wj98 oraz kolejne upgrade`y. Niestety rzeczywistość dramatycznie obnaża stan faktyczny. Na wierzch wychodzą ich miazmatu niewiedzy i pomieszania pojęć. Tak naprawdę w przeważającej części przypadków ich wiedza o wujocie kończy się znajomości Staymana i teksasów (oczywiście bez odpowiedzi), a potem jest już dużo gorzej. Okazuje się, że większość nie odróżnia Lebensohla od Lebensraumu, a PRO od PRO Sieben (niemiecka telewizja). Zaś, co do Blackwooda rzymskiego, to są przekonani, że to nuncjusz apostolski w Polsce. By nie być gołosłownym taki oto przykład.

Obie przed

				AK64 K8 AJT5 Q83
			N
	JT75 93 7 AKT765	W			E		Q2 AQJT72 Q4 942
			S   harriett
				983 654 K98632 J

Licytacja: 

	N	E	harriett	S
	1 NT	2	2 NT	pass
	3 NT	pass	pass	pass

Człowiek licytuje sobie lebensohla nie spodziewając się żadnych nieprzyjemności, a tu nagle wraca 3NT. Padł jednak wist HQ 9 i lew było gotowe, a ponieważ gracz W odrobinkę pogubił się podczas zrzutek na kara, zapisaliśmy 460 (+10) i słupek został bardzo sympatycznie zaprowadzony. Partner nawet mnie nie skrytykował, że dałem taki cienki inwit i to bez trzymania kierowego. Nie ma to jak wyrozumiały partner.

Wiekszość kurnikowych graczy, jako wytrawni brydżyści posługuje się wistem odmiennym. Nie myślcie jednak, że wiecie o co chodzi, gdyż zbieżność nazw jest zupełnie przypadkowa. Na kurniku wist odmienny polega na tym, że z całą pewnością jest odmienny od tego czego się spodziewacie.

WE po

				54 982 T862 AQ54
			N
	AKT832 T AQ4 KJ3	W			E		QJ QJ754 J9 T962
			S   harriett
				976 AK63 K753 87

Licytacja

	N	E	harriett	S
	pass	pass	pass	1
	pass	1	pass	2
	pass	4	pass...

Wist 2H?

Lewę tę zabiłem królem, a rozgrywający próbował zniechęcić mnie do kontynuacji tego koloru zrzucając zmyłkowo dziesiątkę. Jednak nie ze mną takie numery Brunner. Nie myśląc ni chwili zgrałem asa kier i ponowiłem 6 (markując kara). Niestety ku mojemu zdziwieniu program nie chciał zaakceptować klikanej przeze mnie szóstki. Oburzony na ingerencję komputera w moje, wydawałoby się, rozsądne zagranie zacząłem wnikliwiej przypatrywać się w czym rzecz. Okazało się, że mój as został przebity... i to przez rozgrywającego. Teraz rozgrywka poszła już jak po sznurku. Pik do stołu, impas kara, As karo i karo przebite w stole. Na dwa kiery wyrzucone dwa trefle (ostatni przebity przez partnera) i 10 lew gotowe (-8 impów).

Wtedy przeszliśmy do ostatniego i najciekawszego elementu gry – dyskusji porozdaniowej:
- Czy nie widzisz, że wyrabiasz wszystkie kiery?
- A jak my wistujemy?
- A jakie to ma znaczecie, odwót treflowy był czysty
- No ale jak wistujemy?
- Odmiennie
- To czy z 3 blotek, aby na pewno wistuje się najniższą?
- Ale przecież widziałeś, że spadła dziesiątka
- Aha, czyli mam ufać rozgrywającemu
- Chciałem pokazać, że mam wartości w treflach
- Rozumiem, niestety niedostatki intelektu, nie pozwoliły mi przejrzeć twojego arcybłyskotliwego planu

I w tym momencie partner najwyraźniej uznał, że sobie z niego kpię, bo dalej nie dyskutował, ale pewnie wpisał mnie na czarną listę. Chyba jednak żal mu było ranku i postanowił dokończyć słupek z ignorantem, który nie dość, że inwituje 3NT z 4 oczkami, nie potrafi odczytać jego intencji wistowych, to jeszcze zgrywa eksperta.

Dalej jednak mieliśmy 2 oczka przewagi. Niestety kolejne 2 rozdania nie dały nam żadnych szans.

Jest to schorzenie, które dotyczy dotyczy wszystkich bez wyjątku polskich serwerów brydżowych. Okazuje się, że kilka lat funkcjonowania to dla naszych geniuszy internetu okres stanowczo zbyt krótki, by napisać program pozwalający grać duplikata. Moim zdaniem umożliwienie gry w brydża porównawczego na którymś z polskich serwerów, pozwoliłoby na zdystansowanie konkurencji. Ja osobiście byłbym wtedy nawet gotów płacić za możliwość gry (oczywiście w granicach rozsądku). Na razie jednak jest jak jest i gdzie się nie zalogujesz tam grasz na tabelkę. A tabelka mówi wyraźnie... głupio ale wyraźnie – masz 27HCP i wygrasz końcówkę wychodzisz na zero, masz mniej i wygrasz, twój zysk. Co za tym idzie tabelka zdecydowanie faworyzuje parę, której jak to się mówi "żre karta". To taka jakby trochę nowocześniejsza forma brydża robrowego. Zważywszy na jakość prezentowanych tu obron – średnio 0,5 lewy trykniętej przy każdym dorwaniu się do wistu przez obronę – do wygrania końcówki 23HCP to zwykle aż nadto. Ale to jeszcze nie wszystko. Jakiś Geniusz Karpat ustawił tak generator rozdań, że o ile statystyka mówi, że prawdopodobieństwo przyjścia siedmiokarta lub jeszcze bardziej niezrównoważonego układu wynosi ok. 4% to tutaj jest co najmniej trzykrotnie wyższe. O ile przy cywilizowanej formie brydża nie ma to istotnego znaczenia (ten sam siedmiokart przychodzi na wszystkich stołach) to grając na tabelkę absolutnie wykoślawia ideę tej gry.

NS po

				T7 A73 A987 6432
			N
	Q93 JT65 JT64 AQ	W			E		AK86542 4 Q5 985
			S   harriett
				J KQ982 K32 KJT7

Licytacja

	N	E	harriett	S
			1	pass
	2	4	pass	pass
	x	pass	pass	pass

Jak widać była to kompletna czapka, ale kontra dużo nas nie kosztowała (-12 zamiast –10)

4. Kuriozalna tabelka II (syndrom ostatniego rozdania)

Jednak nawet wśród "serwerów tabelkowych" kurnik przekracza wszelkie granice absurdu. Pisałem o tym już kilkukrotnie, więc nie będę się powtarzał. Przejdę do opisu konkretnego zdarzenia, które czarno na białym ukazuje nonsens stosowanego tu rozwiązania. Po trzech rozdaniach czterorozdaniowej partii mieliśmy 10 impów straty i tyle (a jeszcze lepiej 11) musieliśmy odrobić w ostatnim rozdaniu, gdyż na kurniku nie ma znaczenia czy przegrasz z 1 impa czy z 48. Przegrana to przegrana. I tak oto zabraliśmy się do odrabiania straty.

Obie po

				QJ8 AKQ K5 KJT94
			N
	K9742 543 Q94 Q6	W			E		- 9762 T876 A8753
			S   harriett
				AT653 JT2 AJ82 2

Licytacja

	N	E	harriett	S
				pass
	pass1	pass	1 2	pass
	2 3	pass	2 4	pass
	4 NT5	pass	5 6	pass
	6 7	pass...

1. Za duża strata by przy takiej ilości punktów dało się ją odbić zwykłą licytacją. Na razie się przyczaję, a potem zobaczymy
2. Zwykle na czwartej ręce nie otwieram podlimitowo, ale tym razem sytuacja wymusza akcję
3. Nie wiem, czy po otwarciu czwartoręczym nadal jest to Drury, ale chyba nie spasuje
4. Chyba Drury, mimo czwartoręcznego otwarcia. Ponieważ kartę już nadwyrężyłem na otwarciu, uczciwie powiem, że mam podlimit
5. Dziwne, czyżby podlimit na czwartej ręce? Mimo wszystko nie mamy wyboru, końcówka nas nie urządza.
6. Jakieś jaja najpierw spasował, a teraz mimo mojego podlimitu jedzie do szlemika. Czyżby źle odebrał odpowiedź 2S. Powiem mu, że mam zero wartości, to go powinno zniechęcić.
7. Coś tu nie gra. Zero wartości nie mieści się z bilansu. Znowu z trzema nie odpowiedziałby 2S. Trudno, zadowolę się szlemikiem, może rzeczywiście ma mało i szlemik wystarczy, by odbić stratę

Jak widać szlemik, mimo, wymuszonej absurdalnym systemem punktowania, licytacji nie był zupełnie nierozsądny. Przy korzystnym układzie atutów i w miarę rozsądnym rozkładzie w kolorach młodszych szedłby. Ten jednak był bez szans i sprawiedliwości stało się zadość.

Sami jednak widzicie, że przy normalnym systemie punktowania z pewnością nie doszlibyśmy do kontraktu wyższego niż 5S. Jednak stosowane tu rozwiązania doprowadzają do wypaczania tej gry i zamiast grać w brydża przy pomocy tabelki, gra się w tabelkę przy pomocy brydża.

Na koniec jeszcze jeden dowód pokazujący, jakie dno osiągnęły polskie serwery brydżowe. Otóż na necie wśród polskich graczy coraz popularniejszy staje się BridgeBase. Nie ma tam wprawdzie żadnych rankingów, co z jednej strony jest wadą gdyż ciężko ocenić jaki poziom gry reprezentuje twój partner i opozycja jednak z drugiej strony ma to tę zaletę, że ogranicza chęć oszukiwania, a to jak wiadomo Polacy wyssali z mlekiem matki. Serwer ten mimo kilku usterek, o których może innym razem ma jedną podstawową zaletę – gra się tam DUPLIKATA, – czyli normalnego brydża. Spotkałem tam nawet dwóch graczy, którzy w opisie swojej gry mieli uwagę – sorry no English. Tak więc doszło do tego, że nawet Polacy nie znający angielskiego, mający do dyspozycji polskie serwery, wolą grać na zagranicznym serwerze niż katować się na tych wszystkich pożal się boże kurnikach, cronixach i gierkach, których poziom jest po prostu tragiczny!!!

Szybciej Lot znalazłby dla Jahwe dziesięciu sprawiedliwych w Sodomie i Gomorze niż ja dla was trzech umiejących grać w brydża na kurniku. Ostatni weekend dowiódł, że nawet pochwała o znajomości Staymana była na wyrost. Okazało się, że również ta, wydawałoby się niezbyt skomplikowana, konwencja przerasta zdolność percepcji i pojmowania lokalnych graczy. Ich zrozumienie tej gry jest według moich wyliczeń dwuipółkrotnie niższe niż u mojego półtorarocznego chrześniaka. Nawet rank w kolorze żółtym nie zapewnia minimalnych standardów. Partner w takim właśnie kolorze utrzymywał, że sekwencja 1NT-2C-2NT oznacza obie starsze czwórki. By dowcip był pełny obaj przeciwnicy, również w kolorze żółtym, byli dokładnie tego samego zdania, a na logiczne argumenty o bezsensie takiego rozwiązania byli odporni jak Włodek Czarzasty na krytykę swojej osoby. Cud boski, że było to ostatnie rozdanie z czwórki (nie z tej opisanej powyżej), bo, mimo że nigdy nie zrywam partii, to mój skołatany umysł już nie wytrzymywał i nie wiem jakby się to skończyło.

Wziąwszy wszystko to pod uwagę postanowiłem sobie dać spokój z polskim brydżem internetowym. Znając jednak swoje skłonności do masochizmu, zapewne niedługo znowu to postanowienie złamię. Bo z brydżem internetowym jest jak z alkoholem lub papierosami. Niby wiemy, że wyniszcza organizm, niszczy połączenia synaptyczne, a każde rozegrane tam rozdanie skraca nasze życie o 4 minuty, a jednak nie potrafimy go rzucić.

I już na samiuteńki koniec kilka słów do mojego ulubionego gracza kurnikowego. Utrzymywałeś, że są tam zawodnicy, którzy naprawdę umieją grać. Jest ponoć nawet dwóch czy trzech, którzy grają lepiej od ciebie. To nieprawda. Wierz mi forcing – ze stałych bywalców jesteś tam najlepszy. Gwarantuję ci to ja

harriett
Reginald Sukiennik 
[email protected]