ks J. Tischner

Do tego artykułu zostaliśmy niejako zmuszeni. Zamierzaliśmy zignorować brednie, które wypisuje p. Tadeusz Biernat w swoich internetowych artykułach, ale po jednym orzeczeniu sędziowskim od “pokrzywdzonej” osoby usłyszałem “Słyszałam, że takie werdykty tu się wydaje”. Tu, czyli w Rotundzie. Ale do rzeczy.

T. Biernat opisał rozdanie:  

				1052 A732 754 AW6
			N  (Trygar)
	AW843 K864 D86 5	W     Jurek    Dulczewski			E   Jurek Skuciński		D9 109 AKW102 K1098
			S  (Mirek Sady)
				K76 DW5 93 D7432

	W	N	E	S
			1	pas
	1	pas	2	pas
	2	pas	2	pas
	3	pas	3 NT	pas
	pas	pas	pas

Najpierw o rozdaniu. Wychwalana jest odzywka 2 jako odważna. Chciałbym zwrócić uwagę, że tekst ten mogą czytać brydżyści niepełnoletni. Odzywka ta nie ma żadnego pokrycia w bilansie i jest zwykłym przelicytowaniem karty. Ale wiadomo, od pierwszego wygranego turnieju bilans nie obowiązuje.

Krytykowany jest wist w 7 jako ekspercki. A jaki wist się narzuca, jeśli przeciwnicy wyjaśnili, że w ręce rozgrywającego będzie krótkość pikowa? Można jeszcze wyjść w K. Wyjaśnienia pary WE były bardzo niejasne. Gracz W powiedział, że 2 jest naturalne, o niczym innym nie wspomniał. Przed pierwszym wistem gracz E miał obowiązek (przepis 75D2 MPB) poinformować graczy NS, że jego rozumienie licytacji (2) jest inne, ale tego nie uczynił. Para WE popełniła wykroczenie udzielając błędnych wyjaśnień i miało to decydujący wpływ na przebieg rozdania.

T. Biernat nie podał żadnego przepisu Międzynarodowego Prawa Brydżowego, na który należało się powołać przy werdykcie sędziowskim. Jest to typowe dla osób, którzy z przepisów czytali, co najwyżej okładkę. Para WE nie została skrzywdzona i ukarana za swoją bojową licytację lecz gracz W tłumaczeniem próbował wysterować wist w piki. On pików się nie bał, bał się kierów. Uważamy, że werdykt był jak najbardziej słuszny.

Mirosław Kołton - [email protected]
Jarosław Kołton - [email protected]

P.S. Opis zdarzenia zawarty w artykule jest nieprawdziwy. Decyzja nie została wydana, a następnie zmieniona. Po wysłuchaniu argumentów stron powiedziałem, że przed wydaniem decyzji skonsultuję decyzję z innym sędzią (Zdzisławem Reczkiem). Decyzja została wydana po konsultacji, a nie wydana, a następnie zmieniona. Artykuł został natomiast napisany na podstawie informacji z jednej strony i to na dodatek nieprawdziwych. Wynik rozjemczy jest oczywisty ponieważ w rozdaniu nie można ustalić liczby lew które wziąłby rozgrywający.

Jarosław Kołton