TEKST NA ZAMÓWIENIE

Trafił nam się w środowym turnieju oryginalny przypadek. Przypadek z gatunku - czy i jak można dogodzić kobiecie. Ale żadne tam dwuznaczności, nic z tych rzeczy, to rubryka brydżowa, zatem nie oczekujcie jakich nadzwyczajności jak na POLONII 1. Ostatnia runda, trzeci stół, prawie bez emocji - pierwsze dwa rozdania w miarę płaskie i dopiero trzecie spowodowało wzrost napięcia przy stoliku. Graliśmy przeciwko Basi "Zielonej" i Mirkowi Sademu - niewtajemniczonym wyjaśniam, że ksywka "Zielona" bynajmniej nie sugeruje stanu wiedzy brydżowej, a jedynie upodobanie Basi do zielonych kolorów.
Zdarzyło się takie rozdanie:

			xxxx Kx Dxxxxx x
	AKW10 xx Axxx Kxx				x ADxxxx Kx Wxxx
			Dxx Wxx W9 AD106x

	E	S (ja)	W (Basia)	N (Regi)
	21	pas	4 2	pas
	4	pas	4	pas
	pas	pas

1-multi
2-teksasowe wywołanie końcowe

Licytacja precyzyjna, ustawiająca rozgrywkę z lepszej ręki :). Niestety Regi złośliwie poszedł w trefla zabitego asem przeze mnie i nastąpił odwrót 6 trefl. Basia nie rozczytała układu, postawiła K zabitego kierem, nastapił odwrót karem, puszczony do ręki i pobity asem. Teraz po krótkiej przerwie i dojrzałym namyśle Basia wygłosiła komentarz, że grają z innej ręki niż sala - co było prawdą - i pewnie będą mieli tzw. "torbę" i że niepotrzebnie zajęła rozgrywkę. Wymieniając uśmiechy, jako, że znamy się kilkanaście lat z haczykiem, skomentowałem, że nie po to na turniej przychodzi, żeby sobie nie porozgrywać. Regi też coś dodał ale w tym momencie rozgrywająca stanowczym głosem oznajmiła "dość tych swawoli, koniec gadania, teraz muszę pomyśleć". Cisza przy stole zapanowała jak makiem zasiał, nawet okiem baliśmy się mrugnąć. Po chwili zagrała kiera i gdy pojawił się K na stole mocno się skrzywiła, bo widać było, że odłożony W kier to pewna lewa obrony, ściągnęła zatem damę i taka była końcówka:

			xxxx - Dxx -
	AKW10 -- xxx x				x xxxx K Wx
			Dxx W 9 D10x

Widać, że do sukcesu prowadzi dość ryzykowny impas pik (jak dama nie stoi to bez 3), gdyż trzeba wyrzucić dwa trefle, ale jak mus to mus. Ba ale, żeby to wykonać trzeba pamiętać, że dwie lewe już są u ludzi, a trzecia na waleta kier w pamięci. W tej to, ważnej materii liczenia lew Basia zdała się na partnera i opozycję. Rzuciła w przestrzeń "oddałam jedną lewę?". My, po wcześniejszym przywołaniu do porządku, siedzieliśmy jak zamurowani, Mirek coś tam odburnął, co można było uznać za potwierdzenie. Został zagrany K i A pik i co było dalej każdy widzi. Przy zapisywaniu wyniku powstało lekkie zamieszanie gdyż w żaden sposób nie chcieliśmy się zgodzić na 4 kier swoje.
Basia miała lekki żal do nas, że nie sprostowaliśmy jej wyobrażeń o ilości lew oddanych, ale przyznam szczerze, że zupełnie nie poczuwaliśmy się do winy. W końcu zawsze jest ryzyko, że się pomylimy i dopiero by była sprawa! Mało tego Mirek posunął się do tego, że stwierdził całkiem poważnie, iż to jest nasz sposób na wygrywanie turniejów!?, co mnie o tyle rozśmieszyło, że w tym roku Piatnik jest dla nas wyjątkowo niełaskawy. Inna sprawa, że może za rzadko grywamy na Mirka?, a może po prostu jesteśmy bez formy - ale czyż to jest możliwe :)?
Gwoli ścisłości dodam, że przeprowadziłem prywatne dochodzenie w kwestii prawa rozgrywającego do zadawania takich pytań dziadkowi i choć początkowo były pewne wątpliwości, to jednak ostatecznie stanęło na tym, że takich informacji udzielać nie ma prawa, że jest to ewidentne wykroczenie. Tu wyjaśnię, że dochodzenie prowadziłem przy wykorzystaniu wiedzy "oficjalnych sędziów" z papierami i po kursach, nawet zagranicznych - to na wypadek gdyby ktoś zarzucał mi czytanie tylko spisu rozdziałów MPB.
I jak tu dogodzić Kobiecie :), odzywamy się - niedobrze, nie odzywamy się - niedobrze. Musimy nad tym popracować.

PS
Tekst został napisany na osobiste życzenie Basi Batkiewicz.

Tadeusz Biernat
e-mail: [email protected]