Inwencyjna rozgrywka Scarlett

Obserwowałem był turniej w Rotundzie. Po kilku rozczarowaniach znalazłem wreszcie mecz na szczycie: para reprezentantów, Bizoń-Klapper kontra Harriet z Partnerem. Pomyślałem (wbrew pozorom i opowieściom Cibora nawet mi to się zdarza): "Jeżeli przy tym stole nie zobaczę dobrego brydża, to już chyba nigdzie". Przyszłość pokazała niezwykłą celność tego spostrzeżenia.

Początkowo nie zanosiło się na nic spektakularnego. Harriet dostała
kawał karty:
 
Wx
AW7x
AWx
xxxx

Nie, nie jest to rozdanie pod tytułem: z jakim jedenastakiem _nie_  należy otwierać licytacji (podpowiem: z powyższym na pewno nie, aczkolwiek dla Waldka Wieczorka jest to otwarcie nadwyżkowe), albowiem dealerem był Tadek. Otworzył 1 Trefl. Harriet bezbłędnie wylosował właściwy czerwony kartonik i Tadek podniósł Kiery do wysokości 2.

Po rozdaniu kibicujący również Żurek stwierdził, że z ręką Harriet na maksy pas jest czysty. Podpisuję się pod tą opinią obiema rękami, tym niemniej miłościwie nam panujący "trynd" przesunął granice strefy końcówki do 22 PC (jeżeli jest fit, to mniej), byłem więc przyjemnie zdziwiony, gdy Harriet jedynie zainwitowała. Przez 3 Karo. Akurat wolę inwitować wyłączeniami, i z tą kartą by sie to sprawdziło: jeżeli Partner ma krótkość Trefl końcówka będzie dobra nawet przy minimum. Jeżeli natomiast krótkości nie ma...

Tadek pomruczał chwilę i bezkompromisowo wgolił 4 Kier. Wist Król Trefl
i wyjechał stół:

AK
D9xx
KDx
xxxx

Jak widać dołożenie było czyste. Pro forma mozna było przejść przez 3 Pik (może 3 BA będzie lepsze?), ale to juz przerost formy nad treścią. W każdym razie Króla Trefl Klapper przejął Asem, zagrał Waleta przejętego z kolei Damą przez Bizonia ("Tyle dobra się marnuje", lamentowała Harriet, nie zwracając uwagi, iż wrogowie właśnie wyrobili jej fortę), który odebrał jeszcze Dziesiątkę Trefl i odepchnął się Karem.

Rozdanie sprowadziło się do rozegrania na nieoddanie lew koloru atutowego. Każdy brydżysta po kursie "Brydż dla bardzo początkujących, lekcja czwarta" wie, że w grę wchodzą dwie rozgrywki: blotka do Waleta Kier lub Dama Kier na impas. To pierwsze zagranie wygrywa przy drugim Królu w impasie, to drugie przy trzecim Królu w impasie jeżeli Dziesiątka jest druga z tyłu. Z braku innych przesłanek lepsze jest zagranie blotki, bo na układ xxx-Kx mamy około 13,5%, a na 10x-Kxx 10%. 

Zagranie blotką do Waleta pozwala wygrać również przy singlowym Królu w impasie a przy czwartyk K10xx z tyłu ogranicza wpadkę do bez jednej. 

Szybki zerk w karty Klappera upewnił mnie, że Król (drugi!) jest tam, gdzie jego miejsce, i że licytacyjne łakomstwo nie zostanie ukarane (kontrakt jest grubo poniżej szans opłacalności nawet w meczu - poza rozwiązaniem koloru atutowego dodatkowo Trefle musiały się dzielić 3-2 (przy podziale 4-1 dochodzą minimalne szanse blokady) co w sumie daje około 7,5% szansy ugrania 4 Kier. Na maksy nie należy grać końcówek poniżej 50%). 

Nie zauważyłem jednak, że przy stoliku nastąpiła zmiana i na miejscu Harriet usiadła Scarlett. Bezbłędnie znalazła rozgrywkę na najmniejszą szansę: Dama Kier (co prawda jest to zagranie na mniejsza szansę, ale skoro Klapper mial tylko dwa Trefle rośnie szansa, iż miał więcej atutów. Acz dalej jest to szansa mniejsza), Król, As, małe. Powrót do stołu Pikiem i ... DZIEWIĄTKA KIER!!!

Jak się okazało Scarlett jest zwolenniczką teorii o "nieznaczących blotkach". Skoro Piatnik przydzielił Siódemkę, to pewnie ma ona jakąś rolę do odegrania. Kiedy jest to możliwe? Ano jeżeli za impasem jest dokładnie druga Ósemka Kier. Tylko wtedy takie zagranie ma sens. Co prawda szansa takiego układu wynosi około 6,5%, ale gdyby zagranie wyszło, pisano by o niej w prasie (a tak, tylko w internecie - świat
pełen jest zawiści i niesprawiedliwości społecznej).

PS Tylko 4 pary (na 27) zatrzymały się w częściówce. Z tego jedna - w 3 Trefl. O tempora, o mores!

Tomasz Radko
[email protected]