Czytając z zainteresowaniem artykuł Redżiego na temat ostatniego kotła ligi okręgowej zwróciłem uwagę na życzenia awansu dwóm drużynom uczestniczącym w barażach o wejście do II ligi z komentarzem “... może będzie łatwiej....”.

Na ostatni kocioł o utrzymanie w II lidze drużyna Wawelu pojechała z mocnym postanowieniem nie tylko dobrej i zwycięskiej gry, ale także licząc na sąsiedzką pomoc drugiej krakowskiej drużyny również broniącej się przed spadkiem. Nadzieje nasze potęgował układ gier, w którym nasi przeciwnicy w kolejnym meczu mieli iść na dorżnięcie do drugiej krakowskiej drużyny. Po dwóch kolejnych zwycięstwach w trzeciej rundzie spotkaliśmy się z drużyną Silesii. Wystawiliśmy najmocniejszy (?), przynajmniej wg WK, skład:

Lepszy (arcymistrz Stefaniuk) – Skrzyszowski, (przeciwko parze J. Brede – Śliwoń) i Wawrzyniak – Jachimczyk. Do ostatniego rozdania meczu prowadziliśmy kilkunastoma PM. Ostatnie rozdanie natomiast chciałem zadedykować do kolekcji Rysiowi Kiełczewskiemu, który znany motyw licytacyjny nieraz omawiał.

Licytacja:
	N Śliwoń	E Skrzyszowski	S Brede	W Stefaniuk
	1	2	4	pas
	4 NT	pas	5	pas
	7 NT	ktr	pas	pas..
	AKD10 KX DWxx KXX	WX A KXX AD10XXXX	XX DW10XXXX 109X X	XXXXX XXX AXX W9

Śliwoń dzierżący regularną osiemnastkę postanowił spytać o asy, a odpowiedź 5 karo przyjął jako trzy wartości. Z komentarzem “nie będzie mi poprawiał” wyłożył na stół wszystkie możliwe kartki. Siedzący z nim po tej samie stronie deski Lepszy właśnie się zastanawiał jak partner ma trafić w kolor jego asa, ale o dziwo czerwona kartka ukazała się po drugiej stronie deski. Po wiście A i D (po odpadnięciu 9) rozgrywający w trzeciej lewie zagrał K kier co zaowocowało rezultatem 2300. Jak widać w rozdaniu tym wystąpił motyw opisywany przez Kiełka – “zero czy trzy (asy)”.

Na drugim stole N otworzył 1NT i po 2T przeciwnika i transferze 4K partnera stał się rozgrywającym kontrakt 4 kier. E zaatakował pasywnie W pik i po trzykrotnym zagraniu tego koloru był bezradny - + 420.

Wygranie tego meczu oraz dwa następne remisy, mimo wygrania kotła, nie wystarczyły do utrzymania mimo usilnych starań drugiej krakowskiej drużyny. W rezultacie obie będą w przyszłym sezonie grać w makroregionie. Ponieważ obie stosują z upodobaniem (wzorem drużyny Dyktatora) pewne nowatorskie rozwiązania licytacyjne, zrozumiałe przeważnie jedynie dla przeciwnika, który ochoczo przyjmował zapisy począwszy od 800 w górę, mam cichą nadzieję, że jeżeli forma się utrzyma, drużynie Dyktatora w przyszłym sezonie może nie być łatwiej, ale za to może być ciekawiej i weselej.